Μάθημα : ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ 2025-2026
Κωδικός : CT-PPS504
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
19/2/26 -
Τι είναι Ψηφιακή Έκθεση;
26/2/26 -
Η έκθεση ως αφήγηση
5/3/26 -
Χτίζοντας μια ψηφιακή εθεσιακή αφήγηση
12/3/26 -
Οι πρώτες ύλες μιας ψηφιακής έκθεσης
19/3/26 -
Επιλέγοντας τις πρώτες ύλες μιας ψηφιακής έκθεσης
2/4/26
-
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Οι πρώτες ύλες μιας ψηφιακής έκθεσης
Σε αυτό το μάθημα γίνεται συζήτηση για το θέμα των συλλογών ενός μουσείου/έκθεσης και ειδικότερη αναφορά στο ζήτημα της ψηφιακότητας και υλικότητας των αντικειμένων. Στόχος είναι να προχωρήσουν οι φοιτητές/τριες από την πρακτική της ψηφιοποίησης στην έννοια του ψηφιακού αντικειμένου και των οντολογικών του χαρακτηριστικών. Στο πλαίσιο αυτό, θα σχολιαστούν μέσα από παραδείγματα η «αύρα» και η αυθεντικότητα των ψηφιακών πραγμάτων, η σκοπιμότητα και οι δυνατότητες επέμβασης πάνω σε αυτά, η ψηφιακή προσομοίωση, η ψηφιακή αναπαραγωγή, καθώς και τα «εκ γενετής» ψηφιακά αντικείμενα.
Βιβλιογραφία
Lévy, P. 2001. Τι είναι η δυνητικοποίηση; Στο Η Δυνητική Πραγματικότητα, 21-34. Αθήνα: Κριτική. https://static.eudoxus.gr/books/15/chapter-11515.pdf
Meehan, N. 2020. Digital museum objects and memory: Postdigital materiality, aura and value. Curator: The Museum Journal 65(3).
Schweibenz, W. 2024. Digital materialities and ‘real things’: Some thoughts on digital objects and the museum. Museologica Brunensia 13(2), 2-14.
Χουρμουζιάδη, Α. 2017. Η τυραννία της συλλογής. Στο 1+5 Μουσειακές Εικόνες και Εικονικότητες (Α. Χουρμουζιάδη), 39-49. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
Χουρμουζιάδη, Α. (επιμ.) 2025. Τριδιάστατη Πολυμεσική Εκθεσιακή Αφήγηση. Μεθοδολογία Σχεδιασμού. Museolab.