Μάθημα : ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ 2025-2026

Κωδικός : CT-PPS504

CT-PPS504 - Anastasia Chourmouziadi

Ενότητες μαθήματος

Οι πρώτες ύλες μιας ψηφιακής έκθεσης

από 19/3/26 έως 19/2/26

Σε αυτό το μάθημα γίνεται συζήτηση για το θέμα των συλλογών ενός μουσείου/έκθεσης και ειδικότερη αναφορά στο ζήτημα της ψηφιακότητας και υλικότητας των αντικειμένων. Στόχος είναι να προχωρήσουν οι φοιτητές/τριες από την πρακτική της ψηφιοποίησης στην έννοια του ψηφιακού αντικειμένου και των οντολογικών του χαρακτηριστικών. Στο πλαίσιο αυτό, θα σχολιαστούν μέσα από παραδείγματα η «αύρα» και η αυθεντικότητα των ψηφιακών πραγμάτων, η σκοπιμότητα και οι δυνατότητες επέμβασης πάνω σε αυτά, η ψηφιακή προσομοίωση, η ψηφιακή αναπαραγωγή, καθώς και τα «εκ γενετής» ψηφιακά αντικείμενα.

Βιβλιογραφία

Lévy, P. 2001. Τι είναι η δυνητικοποίηση; Στο Η Δυνητική Πραγματικότητα, 21-34. Αθήνα: Κριτική. https://static.eudoxus.gr/books/15/chapter-11515.pdf

 Meehan, N. 2020. Digital museum objects and memory: Postdigital materiality, aura and valueCurator: The Museum Journal 65(3).

 Schweibenz, W. 2024. Digital materialities and ‘real things’: Some thoughts on digital objects and the museumMuseologica Brunensia 13(2), 2-14.

Χουρμουζιάδη, Α. 2017. Η τυραννία της συλλογής. Στο 1+5 Μουσειακές Εικόνες και Εικονικότητες (Α. Χουρμουζιάδη), 39-49. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.

Χουρμουζιάδη, Α. (επιμ.) 2025. Τριδιάστατη Πολυμεσική Εκθεσιακή Αφήγηση. Μεθοδολογία Σχεδιασμού. Museolab.